اگر ریسمان نگاهتان پرهایم را نبسته بود اکنون در آسمانها بودم
About
زندگی صحنه یکتای هنر مندی ماست
هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم ان نغمه که مردم بسپارند به یاد
----------------------------
از انجایی که خورشید در اسطوره ها نماد «حقیقت» بود نام "گلشید" (گل خورشید) را نکو داشتم و خواستم تا مرا به این نام بخوانید نه به ان نشان که خود را حقیقت بپندارم و نه حتی به ان توهم که روی خود را به سوی حقیقت بدانم بلکه تنها به نشان ارزویی که در سویدای قلبم روییدن گرفته بود که : « ای کاش می توانستم آن گونه باشم.»
